اصل دوم تربیت کودک امید به فرزندان

35+

اصل دوم تربیت کودک امید به فرزندان

تعریف و توضیح روانشناسی:

تلاش و کوشش در جهت اثبات  توانایی ها و نقاط مثبت ویژگی های کودک به خود کودک.

تشویق و ترغیب او به اینکه فردی توانمند است و قدرت پیشرفت دارد.

در تربیت کودک باید به این نکته توجه داشته باشیم که کودک ما همواره باید «امید» داشته باشد.

یعنی به این حدی از درک او را برسانیم که:

– راه رسیدن به هدف هایش برای اوهمیشه باز است.

– و همچنین برای رسیدن به هدف هایش مدام انگیزه دریافت میکند(توسط والدین).

چون کودکی که امید دارد پس یقیناً تلاش و پشتکار زیادی هم برای رسیدن به اهدافش دارد.

امید تضمین کننده ی موفقیت برای کودک است. در موفقیت و کارآمدی کودک اگر تلاش را در یک کفه ی ترازو و هوش را در کفه ی دیگر ترازو قرار دهیم میفهمیم که این «تلاش» یک کودک است که تضمین کننده ی موفقیت اوست.

پس سهم هوش و امکانات محیطی در موفقیت او درصد کمی دارد.

 *برخی از والدین وقتی میخواهند کودک خود را از وسیله یا بازی خاصی محروم کنند از قیود و افعالی مانند:

آن وسیله را هرگز به تو پس نخواهم داد ؛  یا دیگر نمیتوانی با فلان وسیله بازی کنی .

یا از دین تلویزیون برای همیشه محروم خواهی شد. و فعل هایی از این قبیل…استفاده میکنند.

اگر در تنبیه هایی که برای کودک خود درنظر گرفته ایم به کودک این حس را القا کردیم که  راه بازگشتی وجود ندارد . یا دیگر نمیتواند خودش را به والدین اثبات کند یعنی توجه به اصل امید را در او ازبین برده ایم. باید همیشه راه برای بازگشتن باز گذاشته شود.

کودک ما باید بداند و مطمئن شود اگر اشتباهی کرد والدینش پذیرای جبران او هستند.

بهتر است بجای قیود هرگز و هیچوقت از قیود فعلا و یا برای مدت خاصی استفاده شود. تا کودک درصدد جبران اشتباهش برآید .

و اینگونه است که تلاش و پشتکارش هیچوقت تمام نمیشود و همواره نقطه روشنی درنظر والدینش و بعدها درحضور در اجتماع حس خواهد کرد.

لذا هیچوقت راه رسیدن به امید را به روی کودکانمان نبندیم.

*نکته: محبت و ترحم به کودک خود را با “امید دادن به او” اشتباه نگیریم:

برای مثال: کودکی در بازی با اسباب بازی هایش با شکست مواجه میشود.

نمیداند قطعات اسباب بازی اش را چگونه در جای مناسب خود قرار دهد.

به این منظور از روی ناراحتی و برای دریافت کمک از جانب دیگران شروع به گریه میکند. آزرده خاطر است و احساس ناراحتی میکند.

یک والد مقتدر و کارآمد «درهمان لحظه ی وقوع» گریه ی کودک نباید به گریه ی او واکنش نشان دهد و او را در آغوش کشیده و نوازش کند. چون این رفتار در همان لحظه ی وقوع گریه، به کودک نه تنها امید نمیدهد بلکه به او این باور را القا میکند که : ((من هروقت گریه کنم والدینم به گریه ی من واکنش نشان میدهند و مرا حمایت میکنند)).

 پس باید زمان بدهیم که کمی از گریه ی او بگذرد،خود کودک به یک تصمیم گیری درمورد کارش برسد. و به دنبال آن با این حرکت ترحم آمیز درخیال امید دادن به فرزندمان نباشیم. چون با این کار تاب آوری و یافتن راه حل نامناسب درطی زمان برای کودک بسیار دشوار خواهد شد.

پایان بخش اول دومین اصول تربیت کودک

ادامه دارد….

 

اصل قبلی تربیتی کودک:

شناخت والدین ازخود و توجه به آرامش والدین

 

آدرس کانال تلگرام دکتر الهام مبلیان

آدرس اینستاگرام دکتر الهام مبلیان

رادیو باهم دکتر الهام مبلیان

روانشناسی آسان وبلاگ شخصی مریم امینی تهرانی

 

گرد آورنده : مریم امینی تهرانی

مریم امینی تهرانی کارشناس روانشناسی . فعالیت در زمینه : 1-تحلیل فیلم های داخلی و خارجی با مضمون روانشناختی 2-تحلیل کتاب در زمینه روانشناسی و مسائل کودک و نوجوان 3-معرفی و ارزیابی اصول فرزند پروری و اختلالات کودک و نوجوان جهت کمک به مادران برای تربیت فرزندانی سالم و شاد

دیدگاهتان را بنویسید

error: هشدار: محتوا محافظت می شود !!